Je zou verdorie beginnen te geloven dat het Batman universum gered is. Na enkele middelmatige tot ronduit zwakke pogingen om Batman opnieuw relevant te maken in de meest populaire vormen van hedendaags entertainment (Batman & Robin, The Rise of Sin Tzu e.a.) is de donkere held helemaal terug in films zoals Batman Begins en The Dark Knight. En het meest recente bewijs van Bruce Wayne's status als superheld stelt nu ook zijn toekomst (en die van uitgever Eidos) in het medium van videogames veilig. Tenminste, zolang Rocksteady games zich ermee blijft bemoeien.
VERHAAL
Het verhaal is verassend simpel, maar o zo heerlijk: Batman heeft de Joker ingerekend en staat op het punt om hem af te leveren in de instelling waar bijna elke vijand van Batman ooit wel eens in behandeling is geweest: het creepy Arkham Asylum. Er is echter een klein probleem: de Joker ontsnapt en neemt de controle over van Arkham. Gevangen worden vrijgelaten, een plan wordt in actie gezet, en Batmans langste nacht begint. Het is een fijn en duister netwerk van intriges en psychologische verschrikkingen, epische confrontaties en een race tegen de tijd. Je komt voor veel verrassingen te staan: slecht voor Batman, geweldig voor de gamer. Voor mij hoort het verhaal best thuis naast de veelgeprezen The Dark Knight.
GRAPHICS
B:AA is gebouwd met de Unreal 3 Engine, waarschijnlijk de meest populaire game engine van deze generatie, met blockbusters zoals BioShock, Gears Of War, Mass Effect op zijn palmares. En Rocksteady maakt er minstens even goed gebruik van als zijn meer gelauwerde collega's (o.a. Epic Games en BioWare). Belichting, texturen, animaties en character models zijn subliem en vormen een sterk staaltje van technische knowhow. Het reikt ver: van kleine toetsen zoals Batman's flapperende cape tot prachtige omgevingen die de donkere, gothische sfeer van Arkham volledig tot leven brengen. Het is zonder twijfel een van de mooiste games van deze consolegeneratie.
Nog beter is het concept, de kunststijl, de artistieke kern die via deze hoogstaande snufjes aan het oppervlak komt. Bepaalde kenmerken van dit game zouden kenners doen vermoeden dat ze de videogame versie van de geweldige Batman: The Animated Series zullen spelen, maar niets is minder waar. De atmosfeer, de personages en het script zijn van een verrassend volwassen niveau, en dit uit zich ook visueel. De Joker ziet er schrikwekkend wreed en creepy uit, en vele andere vijanden zoals Zsaz, Killer Croc en Scarecrow volgen zijn voorbeeld. B:AA is geen spel voor kinderen, maar eerder voor de volwassen Batman fan, die het donkere psychologische karakter van de strip als een van de onontbeerlijke hoofdthema's ziet.
AUDIO
Zoals ik al zei deelt B:AA sommige belangrijke eigenschappen met de klassieke tekenfilmserie. Een van de voornaamste overeenkomsten is de schrijver: Paul Dini (ook bekend van de serie LOST). Hij kent als geen ander de co-afhankelijkheid van de Joker-Batman relatie, en laat deze dan ook tot z'n volledige recht komen in de geweldige dialoog. B:AA zou nooit zo'n hoge toppen scheren moest Dini er niet bij betrokken zijn. Waarom vermeld ik dit? Kevin Conroy en Mark Hamill (oftewel Luke Skywalker) zijn ook van de partij! Beiden veteranen van de tekenfilmserie, hun Batman & Joker zullen menig fans hart sneller doen slaan met hun geweldige performances. Hamill is duister, krankzinnig en gewoonweg heerlijk als de Joker, die van enorm grappig naar weerzinwekkend kan overgaan op minder dan een seconde tijd. Conroys Batman is een betrouwbare, zelfverzekerde rots, die mix van dreiging en heroisme die van Batman zo'n interessant personage maakt. Beiden hervatten hun rol alsof ze geen dag weggeweest zijn. Ook Arleen Sorkin is van de partij als de immer entertainende Harley Quinn. Kortweg: De voice acting in B:AA is van topniveau, een van de beste in de business.
De muziek doet alles wat je van een Batmantheme zou verwachten: het versterkt de sfeer op de gepaste manier met zijn lage, dringende, donker heroische toon. Ik zou het een mix van Hans Zimmer (de laatste twee Batman films) en de tekenfilmserie noemen (wiens muziek dan weer was afgeleid van Danny Elfman in Tim Burtons Batmanfilms). Rocksteady vindt opnieuw de ideale balans en presenteert ook hier weer het beste van beide werelden.
De geluidseffecten zijn (opnieuw) uitstekend. Van het afschieten van grappling hooks tot een gewelddadig vuistgevecht tot het zoevende geluid van een zwevende Batarang, alles klinkt toepasselijk over-the-top maar zwaar en pijnlijk. Ik zou het "crackle 'n pop" noemen: de mix tussen duister realisme en overdreven comic book geluiden.
GAMEPLAY
Hiermee staat of valt een game, dus hopelijk kan B:AA overtuigen. En jawel. Bijna elke reviewer beschrijft het game in een simpele zin: "Je voelt je zoals Batman". Deze stelling is volgens mij volledig correct. De gameplay bestaat uit verschillende min of meer contextuele "fases":
De eerste is vuistgevechten, waarbij je van de ene vijand naar de andere vliegt, hun aanvallen countert en ze een voor een zwaar tegen de grond smijt. Het is niet altijd een uitdaging, vooral in het begin is het zelfs ronduit gemakkelijjk, maar door de aanwezigheid van een combosysteem (zoveel mogelijk aanvallen na elkaar uitvoeren) en de pure fun van het systeem, kan ik dat best over het hoofd zien. Je bent Batman, en Batman verliest niet graag (en niet vaak).
De tweede is Invisible Predator (onzichtbaar roofdier), en het doet zijn naam eer aan. Dit systeem is gebaseerd op subtiele stealth, waarbij je een voor een je vijanden op een geluidloze manier uitschakelt. En er zijn veel opties. Neerdalen uit de hemel en een ontmoeting met je laarzen forceren, door een raam crashen, Batarangs gooien, iemand gillend de hemel insleuren, muren opblazen, gebruik maken van kabels of gewoon achter iemand opduiken en hem zo neerleggen. Batman heeft tal van "wonderful toys", en een diep upgradesysteem zorgt ervoor dat je ze allemaal op een gepast moment ontdekt. Naarmate hun aantallen krimpen, zullen je vijanden banger en irrationeler gaan reageren, wat leidt tot interessante en vaak verrassende beslissingen. Het wordt nooit saai of vervelend. Dit is wat Batman doet: hij heeft misschien geen bovennatuurlijke krachten, maar hij kan overal zijn op elk moment, en werkt stap voor stap op het gemoed van zijn tegenstanders. Je voelt je Batman.
Een laatste fase zal ik onder de noemer "Detective Gameplay" onderbrengen. Je maakt gebruik van Batmans Detective Vision (een heel leuk effectje trouwens, dat ook vooral in Invisible Predator van pas komt) om aanwijzingen te vinden en sporen te volgen. Het is ook handig bij het volgen de Riddler's aanwijzingen. De man in het groen (niet zichtbaar in de game) heeft namelijk tal van raadsels achtergelaten die de verzamelaars onder ons wel een tijdje zoet zullen houden. Op papier lijkt het allemaal een beetje tam, maar het is verrassend verslavend.
Een mogelijk minpunt aan de gameplay zijn de bossfights. Ze zijn in principe net hetzelfde als standaardcombat, met enkele originele twists af en toe. Met als gevolg dat sommige confrontaties niet altijd even episch spelen als ze eruitzien. Ze zijn zeker niet slecht, maar vergeleken met de rest van de gameplay hebben ze gewoon niet dat briljante tikkeltje meer.
Wat downloadbare content betreft, zijn er "challenge rooms", die in feite gewoon de typische gameplay verderzetten afzonderlijk van het verhaal. De PS3-DLC heeft zelfs de Joker als speelbaar personage (deze DLC is volledig gratis, trouwens), dus voor de hardcore fans is het einde nog niet in zicht. De speelduur van de story mode is trouwens zeer degelijk (rond 10-12 uur).
De besturing is intuitief en gemakkelijk aan te leren, en de waaier aan speelstijlen heeft genoeg diepte en variatie om het spel meermaals uit te spelen zonder je een moment te vervelen. Koppel daaraan het verzamelen van biografieen, het upgradesysteem en de schitterende raadseltjes, en je hebt waar voor je geld.
BESLUIT
Batman: Arkham Asylum is een pareltje, een perfecte symbiose van gameplay, verhaal en sfeer. Het is dan ook verbazend hoe een game met een licentie (een licentie die trouwens nog maar vrij recent begonnen is aan een trotse wederopmars) een van de grootste verrassingen van het jaar kon worden. Maar ja, Butcher Bay heeft dit ook ooit gepresteerd. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Mijn advies? Spreid je cape en duik de nacht in. Je zal er geen spijt van hebben.
