Ik ben van een D200 overgestapt op de D300.
Ik vergelijk in het onderstaande dan ook regelmatig met de D200.
Een van de meest belangrijke eigenschappen van een camera is hoe deze in de hand ligt en zich gedurende een vermoeiende dag schieten bewijst als een uitstekend stuk gereedschap. En zoals ze zeggen: goed gereedschap is het halve werk. De D300 is een fantastisch stuk gereedschap, net zoals de D200 dat ook is.
Ten opzichte van de D200 is aan het design en 'het gevoel' van de camera weinig veranderd, behalve dat de apart verkrijgbare verticale grip/battery pack MB-D10 (magnesium, sealed, battery deur aan zijkant) van een veel betere kwaliteit is dan de voor de D200 beschikbare MB-D200 (plastic, niet-gesealed en battery deur aan achterkant).
Persoonlijk vind ik het niet handig dat Nikon ervoor gekozen heeft de batterij van de D300 in de camera te laten wanneer de MB-D10 gemonteerd is. Als deze batterij opgeladen moet worden, moet dus eerst de MB-D10 verwijderd worden. Dit is onhandig en is beter geregeld bij de D200, waar beide batterijen in de grip zitten.
Ondanks dat de plaatsing van de knoppen op de D300 gelijk is aan die van de D200, hebben deze in enkele gevallen andere functies gekregen. Voor een D200 gebruiker is dat even wennen, maar de nieuwe functies en de herindeling is een vooruitgang.
Een voor mij belangrijke reden om over te stappen naar de D300 is de nieuwe CMOS sensor. Niet vanwege de extra pixels, maar vanwege de betere ruis hantering. De sensor van de D200 heeft nogal wat last van ruis in schaduwgebieden. de D300 gaat hier veel beter mee om. In de doorsnee foto manifesteerd zich dit niet, maar wanneer vanuit RAW het uiterste uit het dynamisch bereik gehaald moet worden doet de sensor van de D300 gewoon beter werk dan de sensor van de D200.
De betere ruis hantering is ook terug te vinden in de bruikbare ISO waarden. De ruis bij ISO 1600 van de D300 is mi. vergelijkbaar met ISO 400/640 bij de D200 (en daarmee ook de D80) .
Uiteraard is de D300 technologisch op alle vlakken 2 jaar jonger dan de D200, waardoor onder andere de buffer veel groter geworden is en er wederom een nieuw autofocus systeem is geintroduceerd.
Over de werking van dit autofocus systeem kan ik niets zeggen. Doorgaans maak ik gebruik van single focus, met het middelste scherpstelpunt. (ik wijs liever zelf aan wat ik scherp wil hebben in plaats van dat aan de camera over te laten)
Zoals verwacht mag worden werkt deze stand uitstekend.
De D300 heeft live-view. Live-view is hetgeen compact camera's als streepje-voor hebben tov spiegelreflex camera's. Sinds niet al te lang wordt live-view ook op spiegelreflex camera's toegepast, maar dit is bij lange na niet zo efficient als zou moeten/kunnen.
De D300 kent 2 standen voor scherpstellen wanneer gebruik gemaakt wordt van live-view. Bij de eerste stand klapt de spiegel terug wanneer scherpgesteld wordt en bij de tweede stand wordt gebruik gemaakt van contrastdetectie. Hiervoor blijft de spiegel omhoog geklapt en moet scherpgesteld worden via de AF-on knop.
Beide standen werken niet 'lekker'. De eerste stand voelt als enorm grof en het terugklappen van de spiegel doet steeds denken alsof de foto gemaakt wordt. De tweede stand is veel subtieler, maar het scherpstellen gaat tergend langszaam. Scherpstellen in stand 2 duurt (icm 18-200VR) 2 tot 4 seconden.
Voor mij is de live-view stand alleen bruikbaar wanneer de positie van de camera te onhandig is om door de zoeker te kijken, anders dan dat is live-view nog verre van het kinder stadium ontgroeid en zeker niet bruikbaar voor efficient fotowerk.
Uiteraard heeft de D300 meer dan hetgeen ik hierboven beschreven heb, maar dit is ook terug te vinden in de op dit moment (6-12-07)beschikbare previews.
Kort door de bocht: De D300 is een fantastische camera en een waardige opvolger van de D200.
